Napisane 10 pazdziernika 2001

Mija rok od tragicznego wypadku, w którym zginął nasz brat Artur Paweł Renion, muzyk, wiolonczelista Grupy MoCarta.

W chwili śmierci Tutek miał zaledwie 28 lat. Większość swego krótkiego życia wypełniał muzyką: po nauce w Szkole Muzycznej Podstawowej im. Grażyny Bacewicz, Artur ukończył liceum muzyczne im. K.Szymanowskiego, a później Akademię Muzyczną im. F.Chopina. Zakończywszy naukę pozostał wierny swojej pasji - wiolonczeli, czyniąc z grania swój zawód. Po szeregu doświadczeń w różnych formacjach muzycznych, Artur wraz z przyjaciółmi założył kwartet smyczkowy, który później nazwali Grupą MoCarta. Dzielił się swą wiedzą, ucząc młodzież licealną w sekcji kameralistyki. We wszystkim co robił zawodowo widzieliśmy jego entuzjazm i zadowolenie - konsekwentnie realizował swe artystyczne dążenia, czerpiąc radość z każdego zagranego koncertu. Artur lubił ludzi, ta potrzeba bezpośredniego kontaktu z
publicznością zaprowadziła jego i zespół na liczne spotkania i przeglądy kabaretowe - wracał z nich obładowany wyróżnieniami, pochwałami i nowymi znajomościami. Niezwykła wprost medialność przyciągnęła ich do studia telewizyjnego i na plan filmowy - coraz częstsze oglądanie Tutka na ekranach było emocjonuącym odkrywaniem nieznanych wcześniej zdolności. Jego talent i wspaniały dar harmonijnej współpracy z twórcami muzyki owocowały nagraniami płytowymi, wśród których dwie sygnowane były nazwą Grupy MoCarta. Na każdej z nich słychać charakterystyczny dźwięk wiolonczeli Artura, słychać go będzie zawsze. Ostatnia z płyt, "Kreatury, czyli Cztery Pory Roku wg Grupy MoCarta" ukazała się w kilka dni po śmierci Tutka...

O ile pisząc o Arturze jako o muzyku można oprzeć się o fakty, o tyle wspominanie go jako bliskiego człowieka, przyjaciela i brata jest wyzwaniem ponad przeciętną umiejętność wyrażania emocji słowami... W Tutku mieszkało Dobro, Pogoda Ducha i Radość. To one sprawiały, że tak dobrze było z nim być. Tuti roztaczał wokół siebie magiczne ciepło, tworzył klimat swoistej równowagi i rozumienia. Był też niezwykle zwyczajny, zjednywał sobie ludzi niespotykaną skromnością i uczynnością, umiejętnością zaadoptowania się do najróżniejszych warunków i darem znajdowania przyjemności we wszelkich przejawach życia.

Powiedziano o nim, że był ładnym człowiekiem. Takim go pamiętamy...

Iwona i Mariusz



Artur Renion i Kasia Poćwiardowska to dwoje istnień
szczególnie bliskich Grupie MoCarta. Od pięciu już
lat opiekują się i dbają o nas każdego dnia.
On-wiolonczelista, Ona-studentka Katolickiego
Uniwersytetu Lubelskiego. Zawsze radośni, piękni
ludzie. 14-ty pazdziernika 2000 roku
zabrał nam ich
z doczesnego świata. Zostali
na zawsze głęboko w naszych
sercach. Jednocześnie my zostaliśmy
obdarowani Ich obecnośscią.
Nasze problemy rozwiazują się same, marzenia-spełniają
w mgnieniu oka. Tym skromnym słowem chcieliśmy Im podziękować
za to, że nie odeszli od nas na zawsze.
Filip, Michał, Paweł, Bolek - 14.10.2005

Grupa MoCarta funduje co roku nagrodę pamięci Artura Reniona i Kasi Poćwiardowskiej ("Melodyjki"), pt: "Melodyjna nagroda im. Artura". Nagroda jest przyznawana na przeglądzie kabaretowym RYJEK w Rybniku.